تولهسگ تازهوارد از مادر و خواهر و برادرهایش جدا شده و همهچیز برایش ناآشناست. هفتهی اول، زمان ساختن اعتماد است؛ نه زمان آموزشهای سخت.
پیش از ورود: خانه را آماده کن
- یک جای خواب نرم و آرام، دور از رفتوآمد زیاد
- ظرف غذا و آب، قلاده و بند، چند اسباببازی جویدنی
- جمعکردن سیمها، کفشها و گیاهان سمی از دسترس
- یک گوشهی مشخص برای دستشویی (پد یا بیرون خانه)
روز اول
او را آرام وارد خانه کن و اجازه بده خودش بو بکشد و بگردد. از دعوت مهمان و سروصدا خودداری کن. فعلاً یک یا دو اتاق برایش کافی است.
شبهای اول
گریهی شبانه طبیعی است. یک پتوی نرم که بوی خانه یا مادرش را دارد، یک جای خواب نزدیک خودت و صبر، بیشتر از هر چیز کمک میکند. هر بار که گریه کرد، او را بهطور مفصل نوازش نکن؛ آرام و کوتاه کنارش باش تا یاد بگیرد تنها ماندن ترسناک نیست.
تغذیه
در چند روز اول همان غذایی را بده که قبلاً میخورده و اگر خواستی عوضش کنی، تدریجی انجام بده. تولهها معمولاً روزی سه تا چهار وعدهی کوچک نیاز دارند و آب تازه همیشه باید در دسترس باشد.
آموزش دستشویی
- بعد از بیدار شدن، غذا خوردن و بازی، او را به جای مشخص ببر.
- هر بار درست انجام داد، بیدرنگ تشویقش کن.
- اگر اشتباه کرد، دعوا نکن؛ فقط آرام تمیز کن. تنبیه فقط او را میترساند.
سراغ دامپزشک برو
در هفتهی اول یک معاینهی کلی و برنامهی واکسن و کرمکش را با دامپزشک هماهنگ کن. تا زمان کامل شدن واکسنها، او را در محیطهای شلوغ و تماس با سگهای ناشناس نبر.
در پمپر: برای تولهات پروفایل بساز و نوبت واکسن و کرمکش را بهصورت یادآور ثبت کن تا پیامک و اعلان بهموقع برسد.
یادآوری: این مطلب آموزشی است و جایگزین معاینه و نظر دامپزشک نیست. اگر پتت علائم نگرانکننده دارد، زودتر به دامپزشک مراجعه کن.


